توي خوابگاه روي تخت خوابيده بودم و از گرما بالشم خيس عرق بود . خواب درخت نارنج خونمون رو ديدم كه بهار داده بود و من باهاش چاي دم كردم ... بعد كه تو گرما بيدار شدم ، كولر رو روشن كردم و به اين فكر كردم كه چه حس خوبيه به جايي تعلق داشته باشي ، حتي توي خواب . چون توي خوابگاه تقريبا بي خيال ترين آدم بودم . به بچه ها مي گفتم كه احتمالا خيلي دلتنگ و غمگينم ولي يا بايد بخوابم و توي خواب بفهمم اينو يا برم خونه و يه چيزي احساسات قلمبه شدمو بريزه بيرون .
امروز صبح مامان و بابا توي ترمينال اومدند دنبالم . بابا رفت سر كار و من با مامان اومدم خونه . شيراز آخرهاي اسفند رو تمشا مي كردم ، نارون هاي جوونه زده ي سبز كم رنگ ، درخت هاي ارغوان و بنفشه ها و شب بوها رو .
توي ماشين به مامان گفتم كه كلي مالتي لنگوئج شدم برا خودم اين مدت ، برگشتم بهش گفتم : هناس ، گفت يعني چي ؟گفتم به كردي يعني نفسم .
تو چشاش اشك جمع شد .
منم ديدم كه آره... دلم خيلي دلم تنگ شده بوده و اشكام رو پاك كردم .

دندانم درد مي كرد
با من نبرد مي كرد
مادر مسواكي آورد
مسواك پاكي آورد
از آن روز مي كنم پاك
دندانم را با مسواك
دندان دارم پاكيزه
تيز و تميز و ريزه.
يادم نيست كدوم حرف رو تازه ياد گرفته بودم ، هفت سالم بود و مادرم از روي يه كتاب كمك درسي بهم ديكته مي گفت . فكر مي كنم براي حرف "‍ز" بود كه اين شعر رو ديكته نوشتم .اونموقع از اين شعر بدم مي اومد مخصوصا از دندون ريزه و از مسواك پاك.
الان بعد از دوازده ، سيزده سال ، همين كه يكي از دندون هام درد بگيره اين شعر رو مثه يه روبات مي خونم ، اگه بخواين بدونين هنوزم ازش بدم مياد.

ساکت نشسته ایم رو تخت من و مادرم دست هاش رو میاره جلوش و توی هم قفلشون می کنه . ژاکتی تنش هست که یکی از آستین هاش سیاه و یکی اش سفید ه . نگاهم می کنه و می گه : انگار دست های پلنگ ... و لبخند می زنه .
دیدین پلنگ ها بس که خال خال اند رنگ دست و پاشون باهم فرق داره ؟ داشت از اون لحاظ می گفت.
قبلش داشتم گریه می کردم و دلداریم داده بود.

به تماشای آب های شیرکاکائویی

مادربزرگی داشته ام که وقتی بارون شدید می باریده ، خوشش می اومده بره رودخونه ی خشک وسط شهر رو نگاه کنه که پرآب می شده و آب گل آلودی ، رنگ شیرکاکائو ، توش براه می افتاده . دایی هام حتما مادربزرگ رو می بردند تماشای رودخونه و مامانم محاله توی شرشر بارون یاد این عادت مادرش نیوفته .

در آداب غذا خوردن

مادرم خیلی وقت ها اگرتوی جمعی بحث به چپ دست یا راست بودن کشیده بشه خاطره روزی رو توی بچگی بسیار دور من تعریف می کنه که مداد رو می داده دست راست من و من با دست چپ می گرفتمش و شروع می کرده ام به نقاشی کردن و در حالی که وجودش از احساسات مادرانه لبریزه و اشک توی چشمهاش حلقه زده برای شنوندگان توضیح می ده که سریع فهمیده من چپ دستم و راحتم گذاشته که خودم مداد رو بردارم .
اینجور وقت ها من به همه ی وعده های غذایی که در کودکی خورده ام فکر می کنم و قاشقی که به زور از دست چپ من بیرون کشیده می شد و به دست راستم داده می شد.