من یه راز دارم .هر روز صبح چند بار برای خودم می خونم : پاشو پاشو بهاره، عسل بساز دوباره ... تا بتونم چشام رو باز کنم و بیدار شم.
از شعر زمان مهدکودکم هست در مورد یه زنبور عسل.
دنیا جای خوبیه .اما جای زندگی کردن نیست .
امروز بیست ساله شدم .
برچسبها: از برای چلاندن روح, کودکی, مريضي كه منم
0 نظر:
ارسال یک نظر
اشتراک در نظرات پیام [Atom]
<< صفحهٔ اصلی