سر کوه بلند آمد عقابی
نه هیچش ناله ای ، نه پیچ و تابی
نشست و سر به سنگی هشت و جان داد
نشست و سر به سنگی هشت و جان داد
برچسبها: اخوان
ارسال توسط Marjan @ اسفند ۱۸, ۱۳۹۰
آبی کبود
پستهای قبل
- صدای توپ بازی کردن آکاش پسر ده دوازده ساله ی همسا...
- Buck Owens_Act Naturally
- خب من باز امتحان دارم ، از وقتی اومدم اینجا نمیدون...
- چی درمورد بیحجابی خوبه به نظر من ؟ برا من یکی از خ...
- عصر شنبه است ، عصرهای شنبه تو خونه ام ، دوشنبه هم ...
- اسمش بانتی هست ، چهار سالشه و به نظر میاد که کمتر...
- ۱- لیموها رو حلقه حلقه کنید . ۲-یه شیشه که دردا...
- یه چیزایی خیلی الکی باعث میشن من بترسم و دست و پام...
- اون نون های سفیدی که هایدی قایم میکرد ،اون آبنبات...
- امروز از همه جای شهر بوی صابون میومد ، از صبح . صا...
اشتراک در
نظرات [Atom]
2 نظر:
همینو اگه می دادن نامجو بخونه همه رو چشماشون می ذاشتن و استتوس جی تاک می کردن. می گم که. شعر باید آواز روش باشه
آره قبول دارم ، ولی خب همه شعرها که آواز نمیشن ... ولی هر کی میتونه تو ذهنش سبک آواز خودشو داشته باشه بذاره رو شعر ها
ارسال یک نظر
اشتراک در نظرات پیام [Atom]
<< صفحهٔ اصلی