<data:blog.pageTitle/>

آبی کبود

۱۳۸۸ مهر ۵, یکشنبه

this post contains spoilers

دیروز رفتیم تردید...آخرش،آخر آخرش که تصویر ترانه علیدوستی می افته توی آب رو دوست داشتم.توی نمایشنامه ی هملت غم انگیزترین قسمت برای من مرگ افیلیاست و فکر کنم واروژ کریم مسیحی هم می دونسته و از اول تیتراژ ما رو از مرگ افیلیای فیلم می ترسونه .
صحنه ی مشهور شناور شدن اوفیلیا روی آب و بعد فرورفتنش توی آب و به جاش ایده ی تکراری تصویر ترانه در آب ،به خاطر حس رسیدن به رستگاری چقدر آرامش بخش و قشنگ شده بود.

0 نظر:

ارسال یک نظر

اشتراک در نظرات پیام [Atom]

<< صفحهٔ اصلی