<data:blog.pageTitle/>

آبی کبود

۱۳۹۱ مهر ۱۷, دوشنبه


این عکسه رو از توی آلبوم قدیمی دایی ام پیداش کردم ، خیلی از عکس ها پشتشون توضیح داشت ، نوشته های مفصل ، مثلن این عکس در فلان مهمانی ، در فلان عکاسخانه گرفته شده . حتا یکی از عکس ها پشتش  یه توضیح درباره ی صندلی ای که بچه روش نشسته و عکس گرفته هم داره . بعد اونوقت این عکس هست ، آدم ها سر ندارن و پشتش هم هیچ توضیحی نداره . نسبت به بقیه ی عکس ها جدیدتر بود ، اما به هرحال سی سالی هست که عکس مسخره ای مثل این توی یه آلبوم مونده ، بدون توضیح و هیچی . ما کلی ازش خندیدیم ، تصور کنید آدم ها لبخند زنان و مرتب منظم ایستادن و فقط از دست و پاشون عکس انداخته شده . من میگم راز ماندگاری اش هم توی همچین آلبومی همینه ، مسخره بودن .

4 نظر:

Blogger الف.میم گفت...

بابا عکسِ ترس‌ناکی ئه:))))
این پنگوئنا چه‌جوری میان این گوشه می‌رن؟ ازکجا آوردی؟ کوالاش نیست؟

۱۷ مهر ۱۳۹۱ ساعت ۱۰:۰۲  
Blogger Marjan گفت...

پنگوان ها دنبال نشانگر موس میرن ، نشانگرموس خوار ان :)) کوالاش رو نداشت ، اما سگ و لاک پشت و اینا داره
http://abowman.com/google-modules/
از تو وبلاگ بهناز میم پیداش کردم
عکسه هم مسخره است بابا ، خیلی بامزه است که اینا ژست عکس گرفتن و کله هاشون نیست

۱۷ مهر ۱۳۹۱ ساعت ۱۴:۲۲  
Blogger absurdius گفت...

مسخره نیست
رازآلوده. رو اون بدنا سر هر کسی میتونه باشه.
اونا کین واقعن؟ عکس خفنیه. نندازیش دور

۲ آذر ۱۳۹۱ ساعت ۱۸:۰۳  
Blogger Marjan گفت...

نه بابا نمی اندازم دور ، مال من نیست که . تازه مال من هم نبود بازم نمی انداختم دور . خنده داره ، حالا من نمیدونم چرا هیچ کس نمی خنده

۷ دی ۱۳۹۱ ساعت ۴:۱۱  

ارسال یک نظر

اشتراک در نظرات پیام [Atom]

<< صفحهٔ اصلی