اشک
باد که می وزد،
لکه های روشن رنگین را
از پیش چشمم محو می کند.
لکه های روشن رنگین را
از پیش چشمم محو می کند.
ارسال توسط Marjan @ مرداد ۱۶, ۱۳۸۸
آبی کبود
۱۳۸۸ مرداد ۱۶, جمعه
آبی کبود
پستهای قبل
- بادی که بر دشت می وزد...
- بگشاید دلم چو غنچه اگر ساغر لاله گون ببوید باز
- کافکا در خواب بعد از ظهر
- وقفه ای در یک داستان کوتاه
- می خندم
- به همین سادگی
- پریروز پنج شنبه بود...
- شما نشستید پشت میز آشپزخونه و دارید به دسته ی لیوا...
- چنین که در دل من داغ زلف سر کش توست بنفشه زار ش...
- Consider me a satellite, forever orbiting.
اشتراک در
نظرات [Atom]
0 نظر:
ارسال یک نظر
اشتراک در نظرات پیام [Atom]
<< صفحهٔ اصلی